მთავარი
ჩვენს შესახებ
რჩეული
გალერეა
სტატიების RSS
 
განახლებული ივერია
2002-01-01
ვანო ჩხიკვაძე: გაზაფხულია, მარიამ!

ცისკრის ვარსკვლავი ჟიკჟიკებს,

მაღლა ნაკლული მთვარეა,

გაზაფხულია, მარიამ!

აფრინდა, თეთრი ტყემალი -

კარღია დარჩათ გალია,

გაზაფხულია, მარიამ!

მიტოვებული საფლავის

პატრონი, შემამკობელი,

გაზაფხულია, მარიამ!

ამ ჩემი საწყალი ლექსის

გულდათუთქული მშობელიც,

გაზაფხულია, მარიამ!

სიცოცხლე რა ხანმოკლეა,

სიკვდილი როგორ მალეა,

გაზაფხულია, მარიამ!

ბედნიერი ხარ ქალწულო,

შარავანდედი გავლია,

ორიათასი წლის ბიჭი,

კალთაში გიზის, მარიამ...

სადაც კი ფეხი დაადგი,

ნატერფალებიც ჰყვავიან...

გაზაფხულია, მარიამ!

2001

ობოლი

ვიცი, მშიერს ვერ გააძღობს,

რაც არ უნდა ბევრი მიქონ.

სამარეზე დასადგმელად

ვაკოწიწებ ტანჯვით სტრიქონს.

მაინც ვუშვებ საწანწალოდ,

ფარჩის ნაცვლად ვაცმევ ჯვალოს,

იქნებ ვინმემ შეიფაროს,

ობლის ცრემლი შეუმშრალოს.

1999

დედა

თავის ფრთების ქვეშ ვეღარ გვაგროვებს,

ვერ დაგვტრიალებს თავზე კრიახით -

მოკვდა კრუხი და

დაიფანტნენ წიწილები...

ზოგჯერ სიზმრად თუ მომეჩვენება,

აღმართის თავში დაყუდებული, -

თეთრ, გაუკვალავ თოვლზე დასმული

ხელჯოხიანი კითხვის ნიშანი...

მოკვდა კრუხი და

დაიფანტნენ წიწილები...

2000

* * *

გარეთ ყინავს, ოთახში

მაშრობს სიცხის ბუღი.

სადღაც კუშტი დურგალი

რანდავს ფიცარს მუხის.

სულ არ ნაღვლობს,

მე რომ აქ

ლამის გავიგუდო,

ისე მშვიდად ამზადებს

ჩემთვის გამძლე კუბოს.

ვყვირი:

- რატომ მიმეტებ,

შე ურჯულო, შენა,

როცა ქვასაც ატირებს

ჩემი ფოთოლცვენა.

ცოტა პურს წაატეხე,

ცოტაც გადახუხე.

შენი ხერხის პრიალზე

აჟრიალებთ მუხებს.

გინდა? კიდევ ჩაცეცხლე,

და ილოცე, მთვრალო,

უფრო მეტი აკვანი,

რომ რანდო და თალო...

ვყვირი:

- გათბით, შვილებო,

აქ მოგროვდით ყველა -

იწვის სული სხეულში,

როგორც ბურბუშელა...

შენ კი, არ წაიხდინო

ხელი, არყის ჩარჩო,

აბა, როგორ "ჩამაცმევ",

როგორ "გამომაწყობ".

მაგრად შეჰკარ, დურგალო,

გაჩენილო ნავსად,

რომ მაგ კიდობანიდან,

არ გაგექცე არსად.

1999

ნაწყვეტი დიალოგიდან

...მერე რა მნიშვნელობა აქვს,

როცა "გავიხდი",

ამ ძონძს სად დააგდებთ -

პანთეონში თუ

სოფლის ღარიბ სასაფლაოზე.

თუ ძაღლები გაგლეჯენ და

ქუჩა-ქუჩა არბენინებენ,

რომ შეაშინონ ისინი,

ვისაც

ჯერკიდევ არ გაუძვრიათ

თავისი ძონძი

და სიცოცხლეს კბილებით ებღაუჭებიან.

2000

* * *

ცხოვრება ეს იყო, ეს არის,

მპარავი, ცბიერი, მგესლავი.

შენსავით ვერავინ მიმღერებს,

ვერავინ გამათბობს შენსავით.

შენს სიცილს წკრიალით ვინ ფანტავს,

მიწაზე ფეხს რომ არ აკარებ,

ამოდი, მინდვრების ინფანტავ,

ეს ერთი მაისიც მახარე.

თითებში ჩატყდება ფანქარი,

ვაი, შენ, უმანკო ტიტინო -

ამ წვიმით,

ამ სევდით,

ამ ქარით

დავსხდეთ და წარსული ვიტიროთ.

ცისთვალას სანთლები კვესავენ,

ხნულში დგას მაისის ნათლია,

ფერმკრთალო,

შემკრთალო კესანე,

შენ მაინც მიგლოვე, მადლია...

2001



კალენდარი
აგვისტო  2002
ორშ   
სამ   
ოთხ   
ხუთ   
პარ   
შაბ   
კვ   
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
სტატიების გამოწერა
სახელი
ელ-ფოსტა
 
გაზეთები
ახალი თაობა
11x11
იმედი
ქიზიყი
შირაქი
სტუდენტური ნიუს
სარბიელი
თავისუფალი გაზეთი +
საქართველოს რესპუბლიკა
24 საათი
21-ს ქვევით
24 საათი - ბიზნესი
ლელო
24 საათი - დედაქალაქი
7 დღე
ალიონი
ახალი ეპოქა
ახალი 7 დღე
ახალგაზრდა ივერიელი
არილი
ახალი საქართველო
ალტერნატივა
აფხაზეთის ხმა
აქცენტი
ბანკი პლუს
განახლებული ივერია
გურია - news
დიასპორა
დილის გაზეთი
დრო
დრონი
ეკო-დაიჯესტი
ვეჩერნი ტბილისი
თანამემამულე
თბილისი
თბილისის სიახლენი
ივერია - ექსპრესი
იმერეთის მოამბე
იბერია - სპექტრი
კახეთის კარიბჭე
კახეთის ხმა
კავკასიონი
კვირას
კვირის პალიტრა
კვირის პანორამა
ლანჩხუთი პლუს
ლიტერატურული საქართველო
მეანაბრე
მენორა
მეოცე საუკუნე
მერიდიანი 44
მიწის მესაკუთრე
მწვანეყვავილა
ობშეკავკაზსკაია გაზეტა
ოლიმპი
რეზიუმე
საბანკო ბიულეტენი
საგურამო
საქართველო
საქართველოს ებრაელობა
სპორტის სიახლენი
ხალხის გაზეთი
ხვალინდელი დღე
ქართული
ქომაგი
ქუჯი
ცოცხალი
ჯორჯიან თაიმსი
ჯორჯია თუდეი
ჩვენი მწერლობა
ჩოხატაურის მაცნე
ღია ბოქლომი
ცისკარი
შანსი
2000
რეზონანსი
იმედი
საერთო გაზეთი
ახალი ვერსია
ლიტერატურული გაზეთი
Created by EVENS   2010

მთავარი
ჩვენს შესახებ
რჩეული
კონტაქტი